Son güncellenme :04.09.2017 21:22

ANASAYFA > Köşe Yazarları > Ağlattın Beni Kurban Bayramı Ağlattın…

04.09.2017 Pazartesi - 21:22

Bir bayram daha bitti sahi bayramdı değil mi?

 

Klasik bir yazı belki de çoğunuza göre, insan ille de yazmak istiyor  nerede o eski bayramlar…

 

O eski bayramlar…

 

Kocaeli’nin Derince İlçesinde oturmaktayım ilçenin merkezinde.En küçük kız kardeşimi toprağa vereli 1 sene olacak bu onsuz geçirdiğimiz ikinci bayram içimiz hüzün denizi…

 

Sosyal Medyada olmasa sahi bayram mı? Diyesi geliyor insanın…

 

Kapıyı çalan çocuk da olmadı o sabah olsa mutlaka uyanırdım zilin sesine, baktım şekerlikte şekerlerden eksilme olmamış, olmamış çünkü annemin huyudur çocukluğumdan bilirim.Kapıya gelen çocuklara avuç avuç şeker verirdi zilin çalmadığını anlamam bu sebepten güç olmadı…

 

Evde oturdum oturdum hareketli bir yapım var kendimi daha fazla tutamadım.Görmek istedim bayram günü insanların yüzlerindeki ifadeyi hüznü neşeyi…

 

Öğle sonu dışarı çıktım şöyle bir gezindim etrafıma baktım.Kendi kendime gülümsedim çocukluğum aklıma geldi.

 

Çenesuyu’na doğru yürümeye başladım.

 

Gözlerim şeker toplayan o cıvıl cıvıl çocuk seslerini aradı…

 

Güldüm kendi kendime Dilek dedim yıllar geçtikçe teknoloji ilerledikçe insanlar bilgisayarlara cep telefonlarına müptela oldukça insan mı arıyorsun? Bayram günü sokaklarda…

 

Sokaklar boştu ortada ne çocuk vardı ne de çocuk sesleri.Güneş tam tepemde.Hava sıcak mı sıcak.Çocukluğuma götürdü beni bu yürüyüş.Beş kız kardeş iple çekerdik bayramları.Beş kız çocuğu babam asla evlat ayırımı yapmadı onun hakkını bu konuda asla ödeyemem.

 

Beş kız kardeş başucumuzda babamıza yalvar yakar aldırdığımız en güzel giysilerimiz, ayakkabılarımız vardı.

 

Ayakkabının iyisini aldırırdık ki okullar açıldığında bayram ayakkabılarımızı yırtmadan, eskitmeden bir seneyi geçirelim.Sıraya girerdik en büyükten en küçüğe babam elini cebine atar her birimize aynı harçlığı verirdi.

 

Okul tatillerinde memlekete giderdik.Eskişehir’in Günyüzü İlçesine daha bir coşkuyla yaşanırdı orada bayram sabahları.Ellerimizde arife gecesi yaktığımız kınalar şeker poşetlerimiz o zamanlar nerede kol çantası, düşerdik sabahın sekizinde  yollara.Köyde gezmedik kapı bırakmazdık…

 

Rahmetli dedem sabah ezanıyla güne Bismillah diyerek başlar bayram namazını kılar kurbanı hazırlardı.Sülale bir arada olur neşeyle bir senenin en güzel kahvaltısını yapardık.Rahmetli anneannem köyde ne kadar kurban kesemeyen durumu olmayan komşu varsa bizlere tespit ettirir poşetlere doldurarak bizimle komşulara gönderirdi.Bazen anneannemin çocuk aklımla abarttığını düşünürdüm sonra sonra anladım “Siz tadına baktınız sıra komşularda” anneannemin bu sözünün ne anlama geldiğini o vakitler tam olarak anlayamamıştım büyüdükçe anladım yaşayarak anladım…

 

 

Güzel günlerdi bir daha asla geriye gelmeyecek o günler memlekette bayram sabahları…

 

Teyze,dayı, hala, teyze çocukları,dayı oğulları, yengeler,bir aradaydık halka olur sofraya otururduk.

 

Bir de günümüze baktım yaşadığım yere, komşuluk duyguları bile ölmüş düşünsenize bir apartmanda bir arada otuz kırk kişiyle yaşıyorsunuz bugün bayram ve hiç bir komşu diğer komşularının kapısını çalmıyor.Kurban kesiyor paylaşmıyor.Bir de göstere göstere kurban etlerini leğenlerde kovalarla evlerine götürüyor.

 

Allah için mi kestin? Gösteriş için mi diyesi geliyor insanın…

 

Yürüyüşüm bitmek üzereydi  evin önüne geldim gözlerimden yaşlar boşaldı kolay kolay ağlayamam ağlasam da gözyaşlarımı göstermem iyi ağladım bu bayram ağlattın beni Kurban Bayramı…

 

Ağlattın…

 

DİLEK DİLA MERT